[url=https://nl.wikipedia.org/wiki/Vitruvius_(architect)]Vitruvius[/url] (Romeins architect en ingenieur c. 80 – c. 20 BC) beschrijft in zijn [i]De architectura libri decem[/i] (10 boeken over architectuur) de ideale verhoudingen van de man, ingeschreven in een cirkel en een vierkant: [br][b]Wanneer een man op zijn rug ligt met uitgestrekte armen en benen is de navel het middelpunt van een [color=#0000ff]cirkel [/color]rond hem en vingertoppen en tenen raken de omtrek. [br]De lengte van de man komt overeen met de spanwijdte van de gestrekte armen en vormen zo een [color=#0000ff]vierkant[/color].[br][/b](Lees: Vitruvius Boek III, Hfst. I: [url=https://www.gutenberg.org/cache/epub/20239/pg20239-images.html#Page_72]over symmetrie in tempels en het menselijk lichaam[/url])[br][br]Alleen...Vitruvius verwijst wel naar begeleidende tekeningen, maar die hebben de tijd niet overleefd.

Nadat het boek in 1416 herontdekt wordt, proberen in de 15[sup]e[/sup] en 16 eeuw verschillende kunstenaars en architecten hoe ze die beschrijving kunnen uittekenen.

[url=https://nl.wikipedia.org/wiki/Francesco_di_Giorgio_Martini]Francesco di Giorgio Martini[/url] (1439-1501) maakt een tekening van de 'Vitruviaanse man', maar zijn 'vierkant' is hoger dan het breed is en is dus een rechthoek.

[url=https://nl.wikipedia.org/wiki/Cesare_Cesariano]Cesare Cesariano[/url] (1475-1543) was de eerste die de volledige tekst van Vitruvius vertaalde in het Italiaans, becommentarieerde én verzag van illustraties: 300 pag. en een oplage van 1300 exemplaren.[br]Ook hij kon niet voorbij aan die cirkel en vierkant, waagde zich wel aan een echte constructie, maar die handen en voeten...