eer belangrijk voor de verspreiding van de ideeën van Zeising is Matu-ila Ghyka, een Roemeens diplomaat was met heel wat publicaties op zijn naam.[br][i][url=https://archive.org/details/dli.ernet.29111]The geometry of art and life[/url][/i] (1946) toont hoe Ghyka helemaal meegaat in Zeisings verhaal:[i] [/i][br][i]"de dominante rol van de gulden snede in de verhoudingen van het menselijk lichaam, herontdekt door[/i][i] Zeysing, die ook haar belang herkende in de morfologie van de dierenwereld in het algemeen, de botanie, de Griekse architectuur (Parthenon) en in de muziek."[/i][br]Ghyka schrijft ook dat Zeysing het Parthenon geobserveerd heeft en:[i][br][i]"Zeysing had reeds opgemerkt dat [/i]Φ de fundamentele verhouding was van zijn voorzijde".[/i]

Zeising wijst in zijn boek (pp. 393-394) inderdaad als eerste naar de gulden snede in de gevel van het Parthenon, volgens hem het mooiste en volmaaktste werk van de Griekse architectuur. Hij vermeldt ook de hoogte en lengte in voet:[br][list][*]breedte = 107 voet[/*][*]hoogte = 65 voet[/*][*]som = 172 voet[/*][/list]Volgens de gulden snede zou dit moeten overeenstemmen met [math]\frac{som}{breedte}=\frac{breedte}{hoogte}=\Phi=1.618[/math].[br]Reken even mee:[br][list][*][math]\frac{som}{breedte}=\frac{172}{107}=1.6075[/math][/*][*][math]\frac{breedte}{hoogte}=\frac{107}{65}=1.646[/math] [br][/*][/list]Volgens Zeising komen beide delingen, [b][i]op een onbeduidend breukdeel na[/i][/b], overeen met zijn ideaal...[br]Zeising is dus niet alleen de uitvinder van de gulden snede als universele maatstaf, hij is meteen ook de uitvinder van de uitspraak "[i]het komt ongeveer overeen met[/i]", die nog steeds vaak gebruikt wordt bij gulden snede claims.

Volgens Zeising [i]" blijkt duidelijk uit de werkelijk niet weinig bouwwerken doorheen alle tijden dat ook de scheppende geest van de kunstenaar onbewust en onwillekeurig door dit oerprincipe gedreven wordt."[br][/i]Dit is Zeisings gulden snedevertaling van Hegel die schrijft dat "[i]kunst voortkomt uit de drang van de mens om zichzelf te veruitwendigen en zichzelf daarin te kennen[/i]." [br]Alsof er nooit een Pythagorees denken over verhoudingen en nooit een Vitruvius bestond, vindt Zeising zonder moeite 'zijn' verhouding terug in het Parthenon, heranalyseert hij kapitelen en architraven en trekt het door naar gotische kathedralen, beeldhouw- en schilderkunst en zelfs muziek (lees Zeisings boek [url=https://archive.org/details/neuelehrevondenp00zeis/page/392/mode/2up]vanaf pagina 392[/url]).[br]Dit denken opent natuurlijk probleemloos de weg om naar de Egyptische piramides of welke cultuur ook terug te kijken doorheen een gulden-snedebril zonder rekening te houden met hoe men plaats- en tijdsgebonden in het leven stond.